کانال پینک مارکت در تلگرام تک قاب در اینستاگرام پینک مارکت در توئیتر پینک مارکت در گوگل پلاس پینک مارکت در آپارات

پینک مارکت

پورتال ایرانی نمایش کالا





مقالات سایت

همه مقالات
گردشگری
پزشکی و سلامت
آموزشی
اقتصادی
تاریخی
فرهنگی و هنری
مقالات سایت


پنج جلوه از میراث شهر اصفهان

میدان نقش جهان

 

مجموعه شهری منحصر بفرد صفویان

 

میدان نقش جهان در زمان صفویان در جایی بنا شده است که پیش از آن باغ بزرگی به نام باغ نقش جهان در آن مکان بوده است. درازای میدان نقش جهان بیش از 500 متر، پهنای آن 165 متر و مساحت آن نزدیک به 85 هزار متر مربع است. در زمان شاه عباس اول و جانشینان وی این میدان محل بازی چوگان، رژه قشون و برگزاری آئین ها و جشن های و نمایش های گوناگون بوده است. دو دروازه سنگی چوگان که هنوز در شمال و جنوب این میدان بر جای مانده، یادگار آن دوران است. در گرداگرد این میدان بناهای با شکوه و زیبایی چون مسجد شیخ لطف الله، مسجد جامع عباسی، کاخ عالی قاپو و سر در قیصریه ساخته شده که هر یک از آنها نمونه ای درخشان از معماری دوران صفویان است.

 

 

 

 

 

 

مسجد شیخ لطف الله

 

در ضلع شرقی میدان نقش جهان بنا شده است. ساخت این بنا به دستور شاه عباس اول در سال 1011 آغاز و در سال 1028 پایان یافت. معمار این مسجد استاد محمد رضا اصفهانی و کتیبه سردر آن به خط ثلث علیرضا عباسی خوشنویس نامدار دوران صفویه است. شاه عباس این مسجد را برای تجلیل از مقام شیخ لطف الله که از علمای بزرگ شیعه و از اهالی جبل عامل و لبنان کنونی و پدر زن وی بوده، ساخته است. در کنار این مسجد، مدرسه نیز برای تدریس شیخ لطف الله بنا شد که امروز از بین رفته است. مسجد شیخ لطف الله مناره و صحن ندارد ولی گنبد بزرگ آن از نمونه های کم نظیر معماری مساجد است. از ویژگی های این مسجد، حل مشکل قبله به سبب قرار گرفتن آن در ضلع شرقی میدان است که در دهلیز ورودی مسجد نمایان شده است. مسجد جامع عباسی در سال 1020 هجری به فرمان به فرمان شاه عباس اول آغاز و در سال 1025 بنای ساختمان به پایان رسید. تزئینات مسجد از سال 1025 آغاز و در زمان دو تن از جانشینان شاه عباس ادامه یافت. معمار این مسجد استاد علی اکبر اصفهانی و کتیبه سر در آن به خط علیرضا عباسی است. در مدرسه جنوب غربی مسجد قطعه سنگ ساده ای در نقطه ای کار گذاشته شده که ظهر حقیقی اصفهان را در چهار فصل نشان می دهد و محاسبات آن به شیخ بهایی منسوب است. از ویزگی های این مسجد بازتاب صدا در زیر گنبد بزرگ مسجد است که بلندی آن به 52 متر می رسد.

 

 

 

 

 

 کاخ عالی قاپو

 

کاخ عالی قاپو که در دوران صفوی قصر دولتخانه نامیده میشد، به دستور شاه عباس اول ساخته شد. عالی قاپو دارای پنج طبقه است که هر طبقه تزئینات ویژه ای دارد. مینیاتورهای رضا عباسی نقاش نامدار دوران صفوی بر دیوارهای کاخ نقش بسته و گچبری های دیوارهای کاخ بسیار زیباست به ویژه گچبری های اتاق صوت که خاصیت اکوستیک دارد و هنگام اجرای موسیقی در آن، نغمه های موسیقی را هماهنگ و بدون بازتاب صدا پخش می کرده است. در دوره شاه عباس دوم در سال 1504 ، تالار باشکوهی به این کاخ افزوده و تزئینات کاخ کامل تر شده است. شاه عباس و جانشینان وی در این کاخ، از سفیران و میهمانان بلند مرتبه و ویژه خود پذیرایی می کردند. از فراز این کاخ چشم انداز شهر اصفهان به خوبی دیده می شود. گفته می شود درب ورودی این کاخ را از نجف اشرف آوردند و علت نام گذاری این کاخ به نام عالی قاپو همین بوده است ولی به روایتی دیگر این نامگذاری از باب العالی عثمانیان گرفته شده است. زنجیری بر درگاه این کاخ بوده که افراد به آن پناه برده و از تعرض مصون بوده اند و به جز شخص شاه کسی دیگر حق تعارض به آنان را نداشته است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 کلیسای وانک

 

نماد مهاجرت تاریخی ارامنه

 

شاه عباس اول پس از پیروزی بر عثمانیان و با هدف خاصی 400 هزار نفر از ارامنه ساکن جلفای ارس و ارمنستان را از سرزمین پدری کوچانده و به ایران آورد. این مهاجرت بزرگ در سال های 1604 و 1605 انجام گرفت و در کناره جنوبی زاینده رود محله جلفای نو بنیان گذاشته شد. ارامنه پس از استقرار در جلفای اصفهان در صدد ساختن تاسیسات اجتماعی و مذهبی خود بر آمدند و کلیسای وانک را مانند کلیسایی که در جلفای رود ارس به نام سورپ آمنا پر گیج داشتند، بنیان گذاشتند. ساختمان کلیسای وانک در زمان سلطنت شاه عباس دوم در سال 1655 آغاز و پس از 9 سال در سال 1664 به پایان رسید. کلیسای وانک در زبان ارمنی به معنای کلیسای اعظم است و این کلیسا در میان کلیساهای متعددی که در محله جلفای اصفهان ساخته شده، بزرگترین و مهم ترین کلیساست. تزئینات و نقاشی های بدنه داخلی کلیسا که از کتاب مقدس الهام گرفته شده، بسیار زیبا و تماشایی است و توسط استادان ارمنی که نزد هنرمندان اروپایی این هنر را فرا گرفته بودند، انجام شده است. روبه روی در اصلی کلیسا برج ناقوس کلیسا جای گرفته که در  زمان شاه سلطان حسین صفوی ساخته شده و در کتیبه ای به خط ارمنی که در سال 1702 نصب شده، نام شاه صفوی، خلیفه بزرگ ارامنه و معمار کلیسا نوشته شده است.

 

 

 

 

 

سی و سه پل

 

شاهکار معماری شهری صفویه

 

سی و سه پل در زمان صفویه به فرمان شاه عباس اول و به کوشش الله وردی خان سپه سالار وی بنا شد. از این رو به این پل نام پل الله وردی خان نیز داده اند. تاریخ ساخت پل به یک روایت سال 1005 هجری است. گرچه روایت های دیگری درباره زمان ساخت پل وجود دارد. پایه پل از سنگ و آهک و بدنه آن از آجر و سنگ بنا شده است. درازای پل 300 متر  و پهنای آن 14 متر و بلندترین پل ساخته شده بر رودخانه از زاینده رود است. این پل دارای 6 گذرگاه است، راه اصلی روی پل برای سواره ها، 2 راه کناره های پل که از میان گالری ها گذر می کند، 2 راه بر روی بام پل و یک راه در زیر پل که هنگام کم آبی زاینده رود برای گذر از رودخانه به کار می رفته است. در زمان ساخت پل دارای چهل دهانه با چشمه برای جاری شدن آب بوده است. ولی پس از مدتی هفت دهانه آن بسته شده است. نام سی و سه پل از این رو به این پل داده شده است. سیو سه پل برای پیوند دادن خیابان چهار باغ بالا و چهار باغ کهنه و دسترسی به باغ عباس آباد بنا شده و چون گذرگاه مردم ساکن کوی جلفای اصفهان بوده، به آن پل جلفا نیز گفته شده است. جشن آبریزان یا آب پاشان ارامنه در کنار این پل برگزار می شده است. در دوران صفویه، ارامنه در میدانگاهی که اول پل ساخته شده بود، به داد و ستد با صنعتگران اصفهانی می پرداختند. سی و سه پل اکنون در مرکز شهر اصفهان جلوه گاه معماری شهری دوران صفویه است.

 

 

 

 

منبع : سفربابا